Hall of Fame

Guvo de Bloomerd bruine hengst, geboren 25 juni 1989 van Lola's Express (v. Lindy's Pride u. Expresson) uit Bea De Bloomerd ( v. Rising Wind u. Ann Dayan) Fokker: P. Brouwers te Baexem

"De Beul van Baexem"

Voor de "Paard van de Eeuw"-verkiezing maakte D. Minkema eind 1999 het volgende levensverhaal:

Het weekend van het Elite-Rennen in het Duitse Gelsenkirchen in 1995 bracht ongelooflijke tijden op de klokken. De winnaar van het Elite-Rennen, de Zweed Activity, vestigde met Anders Lindquist een nieuw wereldrecord over een en een kwart mijl: 1.11,9 over 2011 meter. Maar nog sneller ging een dag eerder een Nederlands paard in de Sprintersbokaal over deze piste. Guvo De Bloomerd flitste in 1.11,0 over de mijl, de snelste tijd ooit in Duitsland gelopen, een tijd die anno 1999 nog steeds niet is overtroffen.

Afstamming
De 'Beul van Baexem' is de bijnaam van deze draver van fokker/eigenaar Pierre Brouwers uit het Limburgse Baexem. De bruine hengst, geboren in 1989, was een laat veulen: 25 juni. Zijn vader is de Amerikaanse hengst Lola's Express, die voor zijn Nederlandse eigenaar Piet Meyn (ook de eigenaar van Speedy Volita) in Amerika in vijf seizoenen $ 461.087 verdiende. Hij startte met zijn rijder Ted Taylor ook nog in de Prijs der Giganten op Hilversum, maar faalde met zijn onmogelijke startnummer acht door een galoppade aan de start. Na enkele jaren dekdienst in Amerika kwam de hengst naar Europa. In 1987 stond hij in Nederland ter dekking. Hij bracht hier in 3 jaar 98 producten, waaronder zich met uitzondering van Guvo De Bloomerd geen echte toppers bevonden. Zijn 65 gestarte kinderen wonnen in totaal ƒ 1.615.969. Dit jaar is de hengst in Duitsland gestorven.

Guvo De Bloomerd is geheel Amerikaans gefokt, want zijn moeder Bea De Bloomerd is van de Amerikaanse dekhengst Rising Wind uit de Amerikaanse import Ann Dayan, ook moeder van de snelle Ann Marshall 1.15,1, die nog het baanrecord van Duindigt in haar bezit heeft gehad. Bea De Bloomerd heeft vanwege een ongeval nooit gekoerst en ging als 4-jarige naar de fokkerij. In 1993 werd ze Duits geregistreerd.

Guvo als 2-jarige
Ondanks het feit dat Guvo De Bloomerd laat geboren was, debuteerde hij al als 2-jarige. Dat gebeurde gelijk winnend op Duindigt in 1.17,6a met zijn trainer/rijder Rob van Toor voor de latere Fokkers Trofee-winnares Genuine Star. In de Jonkerprijs was Guvo vierde.

Als 3-jarige
Guvo was al jong een snel paard en dwong als 3-jarige op 17 juni met winst in een tijd van 1.15,8a, waarmee hij op dat moment de snelste van zijn jaargang was, een startpositie voor de Derby af.
In de Derby-Proef werd hij met Rob van Toor tweede achter de latere Derby-winnares Gipsy Westland. In de Derby zelf ging het echter fout na een aanrijding en valpartij met Go To Oldeson. Eigenaar Pierre Brouwers liet zijn paarden in de tachtiger jaren veel lopen op de mooie Zuidlimburgse baan in Schaesberg en na de sluiting van deze baan startte hij veel op de vrij nabij gelegen banen in het Duitse Roergebied.

Als 4- en 5-jarige
Als vierjarige startte Guvo reeds acht maal in Duitsland en won er op 4 november 1993 met Gerrit de Jong zijn eerste koers. Guvo De Bloomerd was inmiddels in training gekomen bij Wim Duivenvoorden en op Eerste Paasdag 1994 won hij met hem op de baan van Gelsenkirchen, welke rechtsom-gaande piste hem goed lag, in de snelle tijd van 1.13,6a over de mijl, een seizoenrecord voor Gelsenkirchen. In totaal zou Guvo in 1994 in Duitsland 18 maal aan de start komen en 4 maal zegevieren. Toen hij in september 1994 met een dubbele longbloeding uit de koers kwam, haalde Brouwers hem naar zijn landbouwbedrijf om zelf de training ter hand te nemen, daarin bijgestaan door Carla van den Boom. In de bossen van Baexem bloeide hengst weer op en hij wist nu zijn vorm langdurig vast te houden. Formeel was Cees de Leeuw de trainer.

Boven: Het succesteam achter Guvo de Bloomerd:
Eigenaar-trainer Pierre Brouwers en zijn vrouw en
pikeur John de Leeuw na de huldiging als
Kampioen der Nederlandse Paarden 1996.

Als 6-jarige aansluiting bij de top
In 1995 werd hij met zijn vaste Duitse stuurman Roland Hulskath de TGV van de Westduitse banen. Op 21 mei 1995 brak hij met een winnende tijd van 1.12,6a in de A + M-Pokal in Gelsenkirchen het oude record voor Nederlands gefokte paarden van Ymond Boekelte, gelopen in 1987 op The Meadowlands, met 0,1 seconde. Een paar weken later won Guvo, ondanks een al na 70 meter na de start opgelopen lekke band, een sprintnummer op Münchengladbach in 1.13,4 en verbeterde daarmee het meer dan 15 jaar oude baanrecord met maar liefst 1,3 seconde. Absoluut hoogtepunt was de schitterende zege in een verbluffende 1.11,0 over de mijl in de Sprintersbokaal van Gelsenkirchen op 8 juli. De Duitse crack Charmy Skeeter, Incredible Crafts en Keller Lobell hadden het nakijken. De tijd van 1.11,0 is de snelste tijd ooit door een Nederlands gefokt paard gelopen. Ook in Duitsland is nog nooit sneller gelopen. Een speciale uitnodigingskoers in Zweden op Solvalla over de ongebruikelijke afstand van 1140 meter ging helaas door een fout aan de start de mist in, al liep Guvo nog wel 1.13,0. In het Charlie Mills Memorial in Berlijn werd Guvo derde achter Progress Value en Rival Damkaer, maar hij eindigde wel voor Sea Cove en Campo Ass. Medio augustus was het baanrecord van Recklinghausen aan de beurt om bijgesteld te worden: het werd 1.11,7. Veertien maal zegevierde Guvo De Bloomerd in 1995 in Duitsland en 2 maal in Nederland. In de Grote Kerstprijs van Hilversum werd hij, na winst in de serie, in de finale met John de Leeuw tweede achter de Deense import Solo Stensbaek.

Als 7-jarige
Het jaar 1996 was een topjaar met 16 overwinningen in Duitsland en 5 in Nederland, hetwelk aan het eind van het jaar beloond werd met de titel Draver van het Jaar. Hij won met Roland Hulskath de Super Division in Gelsenkirchen voor Satchmo en was ditmaal tweede in de Sprintersbokaal op die baan achter Aces Noble met Jim frick. In München-Daglfing zegevierde hij fraai in de finale van de Münchener Pokal voor Carl Otto uit Zweden en Keen To Trot.

Boven: Guvo de Bloomerd en John de Leeuw op weg naar het defilé.

Ook in Nederland toonde Guvo met John de Leeuw als stuurman zijn grote kwaliteiten. In de Gouden Zweep op Duindigt werd hij tweede achter Hinde Buitenzorg, aan wie hij 40 meter moest geven. Wel zette hij met 1.16,6 over 2640 m een nieuw koersrecord neer. In de Grote Prijs der Lage Landen liep hij 1.16,9 over 2600 meter en werd vijfde. Sterk was hij in het Sprintkampioenschap van Nederland in Hilversum, dat hij won voor Herbie W. Hij toonde met 1.13,0a de snelste tijd ooit door een Nederlands gefokte draver in eigen land gelopen. Op Duindigt won hij het Kampioenschap Nederlandse Paarden voor Herbie W en Eibert Vryenesse in 1.14,4 over 2100 meter, een nieuw koersrecord. Een week later won hij met een straatlengte voorsprong de Leo Englebert-prijs (voor Herbie W) in een tijd van 1.13,9a over 2000 meter op natte baan. Hij was daarmee de eerste draver, die in Nederland over een afstand van 2000 meter onder de 1.14 liep. Hoe goed een Guvo in vorm ook de langere afstanden aan kon bewees hij op 1 september in het Kampioenschap van Nederland, dat hij voor eeuwige rivaal Herbie W en Mondo Joe won in een tijd van 1.16,0 over 2600 meter, 0,2 seconde sneller dan het oude koersrecord van Action Skoatter. Op Hilversum won hij zijn serie van de Prijs der Giganten voor Herbie W, in de finale was hij tot ontsteltenis van zijn fans foutief aan de start en werd ingehouden.

Boven: Met nog een ronde te gaan in het Kampioenschap der
Nederlandse Paarden 1996 leidt Herbie W met naast zich Guvo.
Achter Herbie loopt Eibert Vryenesse en daarachter Hamlets Wishbone.
Hoe het afliep ziet u hieronder.

Boven: De finish van het Kampioenschap der Nederlandse Paarden 1996:
Guvo wint gemakkelijk voor Herbie W en Eibert Vryenesse.

Boven: Dezelfde aankomst vanuit een andere plek gezien.

Boven: Foto over anderhalve bladzijde in het vakblad:
Met nog een ronde te gaan in het Kampioenschap van
Nederland 1996 leidt Guvo met een straatlengte.

Boven: Aankomst van dezelfde koers:
Guvo wint met grote voorsprong op Herbie W en Mondo Joe.

Boven: Guvo wordt gehuldigd als Kampioen van
Nederland 1996.

Boven: Foto op de voorpagina van het vakblad:
ereronde na dezelfde koers.

Video beelden
U kunt hieronder (via YouTube) de film bekijken van het Kamp. van Ned. waarin Guvo zo schitterde.

Van deze schitterende overwinning hebben we ook video-beelden voor uw Media-player beschikbaar. Tevens van twee Gouden Zweep koersen. Een overzicht vindt u onderaan deze pagina.

Als 8-jarige
Als achtjarige startte Guvo De Bloomerd met Roland Hulskath in de Bjerke Oslo Cup, werd tweede in zijn serie achter de latere winnaar Foot Bowl en vierde in de finale. In het Elite-Rennen op Gelsenkirchen werd hij vierde achter Dryade des Bois, Zoogin en Express First en in het Charlie Mills Memorial in Berlin-Mariëndorf tweede achter Rival Damkaer. Daarvoor had hij in Nederland op Duindigt al de Gouden Zweep gewonnen voor Hinde Buitenzorg in een nieuw koersrecord van 1.16,3 over 2640 meter en werd hij in de Grote Prijs der Lage Landen vierde achter Black Notson, Iron
Man en Paul Trot. Bij een optreden in Wolvega's Elitemijl op 23 augustus van dat jaar bleek Guvo niet in orde. Een gebroken griffelbeentje en een peesblessure hielden hem lange tijd aan de kant.

Boven: Guvo de Bloomerd wint de Gouden Zweep 1997
voor Hinde Buitenzorg.

Als 9- en 10-jarige
Hij maakte in april 1998 zijn heroptreden en werd later dat jaar in Wolvega tweede achter Herbie W in het Kampioenschap Nederlandse Paarden en won in Gelsenkirchen voor de tweede maal de Sprinters Bokaal. Het was zijn enige overwinning dat jaar.
Ook in 1999 speelden blessures hem parten. In het begin van het jaar won hij in Duitsland een koers met Thomas Panschow en later liep hij nog een keer 1.12,7. Het einde van een fraaie koersloopbaan lijkt zich niettemin aan te kondigen voor het sprintwonder. Guvo De Bloomerd is het snelste Nederlandse fokproduct allertijden in binnen- en buitenland. De hengst liep tot nu toe maar liefst 65 maal een, wat de Amerikanen noemen, "twee minuten tijd", dus 1.14,6 of sneller. Dat gebeurde 49 maal over de mijlsafstand, 1 maal over 1140 meter, 1 maal over 1900 meter en 14 maal over 2000/2100 meter. Vanaf 1995 verricht hij in bescheiden mate dekdiensten. Het is te hopen dat Guvo zijn fenomenale sprintcapaciteiten op zijn kinderen weet over te brengen.

(tot zover het verhaal van Durk Minkema)

Boven: Zo won Guvo de Bloomerd zijn koersen meestal:
helemaal alleen.

Gewonnen topkoersen
Sprinters Bokaal (Gelsenkirchen) 1995
Kampioenschap van Nederland 1996
Kampioenschap Nederland Paarden 1996
Münchener Pokal (München-Daglfing) 1996
Gouden Zweep 1997

Titels
Draver van het Jaar 1996

(Foto's: met dank aan www.huybers.com)

Videobeelden:
We hebben videobeelden van de hengst waarvan hieronder een overzicht. U kunt een filmpje starten door tweemaal op de camera te clicken.

Gouden Zweep 1996:
Guvo moest bij de start 40 m geven aan Hinde Buitenzorg en dat was net iets teveel gevraagd.

Gouden Zweep 1996:

Kampioenschap van Nederland 1996:
In Kampioenschappen gaat het altijd gelijk af met autostart. Guvo nam de kop en liep "een straat" weg bij de rest. En hij bleef weg, over 2.600 m!

Kamp. van Ned. 1996:

Gouden Zweep 1997:
In dit jaar moest Hinde gelijk af en liet Guvo zien wie op dat moment de beste was.

Gouden Zweep 1997:

Guvo als vaderpaard
Guvo heeft eerst in Nederland ter dekking gestaan van 1996 t/m 2003. Hij dekte niet veel merries en had 37 producten, waarvan er slechts 15 in de baan kwamen. De beste waren Pearl de Bloomerd (1.14,0 - € 21.575) en Kevin de Bloomerd (1.16,6 - € 19.040).

Later is Guvo naar Engeland geëxporteerd en heeft daar dekdiensten verricht. Dankzij Michel Heijnen en Karin Stappers te Baexem weten we de verblijfplaats van de klasse hengst. Voor wie hem wil bezoeken of een kaartje wil sturen is hier het adres: Adres:
Home Farm/Bodrhyddan, Rhuddlan, Clvvyd LL85SB te Wales, Engeland.