Hall of Fame

Ourasi voshengst, geboren 07-04-1980 van Greyhound 1.18 (v. Ura u. Strada v. Jamin) uit Fleurasie 1.25 (v. Remember u. Tania du Pont) Fokker: Raoul Ostheimer (Fr.)

OURASI, KONING LUIWAMMES

Ourasi was een fenomeen. Een ongeëvenaarde crack. Hij heerste van zijn zesde tot en met zijn tiende jaar als een keizer over de internationale drafsport. Zijn rijder Jean-René Gougeon werd "de paus" genoemd, dus dat was een onverslaanbare combinatie: de keizer vóór de sulky en de paus erop!

Ourasi is de enige draver die erin slaagde vier maal de Prix d'Amérique te winnen. Het hadden er ook zes kunnen zijn. Hij stak echt jarenlang met kop en schouders boven de alle tijdgenoten uit. Ourasi was buitenaards.
De hengst was al op jonge leeftijd een topper. Hij won als vroege driejarige het Criterium des Jeunes, maar hij kwam daarna niet echt tot zijn recht, totdat hij in training kwam bij Jean-René Gougeon, die een absolute superster van hem maakte. De hengst is tot zijn tiende jaar "heel" gebleven doordat hij nooit tot het uiterste ging. Hij deed precies waar hij zin in had en aan werken had hij een hekel. Daarom kreeg hij de bijnaam "Le Roi Fainéant", oftewel Koning Luiwammes of Lanterfanter.
Hij was een mooie grote sterke voshengst met een schofthoogte van 1,65 m en hij was in Frankrijk, maar ook daarbuiten, mateloos populair.

Vroegrijp
Ourasi was als tweejarige eenmaal geplaatst geweest uit 4 starts, toen vervolgens begin januari op Vincennes moest lopen en na een slechte start tweede werd in 1.24,9. De trainers Ali Hawas en Pierre-Désiré Allaire hadden genoeg gezien en aasden op de crack in de dop. Ali Hawas bood 500.000 Frs. (€ 70.000) en de koop werd in principe gesloten, op voorwaarde van een veterinaire keuring. De volgende dag werd de dierenarts afgebeld, want het paard was niet meer te koop. Eigenaar Ostheimer was door zijn toenmalige levensgezellin Rachel overgehaald om haar lievelingspaard niet te verkopen. Vanaf dat moment nam Frankrijks beste pikeur Jean-René Gougeon de leidsels in de koers in handen, en Ostheimer bleef de hengst zelf trainen. In het voorjaar won Ourasi het Criterium des Jeunes en de semi-klassieke Prix Kalmia. Maar hij domineerde zijn generatie nog niet. Aan het einde van het jaar werd hij in het Criterium der 3-jarigen geklopt door Orco.
Als 4-jarige wilde het met de hengst niet zo lukken. Hij werd in de meeste klassieke koersen geklopt. Ostheimer en Rachel besloten om Ourasi in training te zetten bij Jean-René Gougeon, die toen als publiek-trainer was begonnen, na een uiterst succesvolle periode als privé-trainer bij de Graaf de Montesson (Une de Mai, Hadol du Vivier, etc). Net als de Wagenaars Quicksilver S vonden, zo vond Gougeon Ourasi. Hij ontdekte dat je de hengst in zijn waarde moest laten, niet dwingen, maar z'n gang laten gaan. Het paard wilde de baas spelen, in zijn box en op de baan.
Vanaf die tijd werd Ourasi onoverwinnelijk. Hij won o.a. het Criterium der 5-jarigen en werd onklopbaar. Als 6-jarige was hij ongeslagen in 14 koersen en er volgenden daarna nog 8 overwinningen, waardoor er 22 eentjes achter elkaar op zijn lijstje stonden! En dit waren allemaal topkoersen. Voor een volledig overzicht van zijn carrière, zie onderaan deze pagina.

Boven: Ourasi met Jean-René Gougeon op weg naar
een van zijn vele triomfen. Hij is hier nog jong.

Boven: Ourasi wint Criterium des 5-ans op zijn sloffen.
voor Ogorek. (excuses voor de vouw in de foto)

Boven: Ourasi Met J-R Gougeon en links madame Rachel Tessier,
de toenmalige levensgezellin van eigenaar Raoul Ostheimer.

Viermaal Prix d'Amérique
Het was niet gebruikelijk om een 5-jarige in de Prix d'Amérique te laten starten. Zijn eerste start in deze belangrijkste koers van Europa deed Ourasi als 6-jarige en hij won zoals hij wilde. Ook de twee volgende jaren overklaste hij zijn tegenstanders. Met drie overwinningen op rij evenaarde hij de prestaties van de supermerries Uranie en Roquépine. En hij had nog twee jaar te gaan om het record te breken. In 1989 werd hij slechts derde, met als oorzaak problemen met zijn nieren, waardoor hij over zijn water was. Dat was een domper voor de hele natie, inclusief de Franse president, die speciaal naar de baan was gekomen om de historische zege mee te maken. Helaas. Maar er was nog één kans, in 1990. Enkele maanden voor de deze aflevering kreeg zijn vaste rijder Jean-René Gougeon een hersenbloeding en moest de leidsels overlaten aan zijn broer Michel-Marcel ("Minou"). Jean-René keek vanaf de tribune toe. De inmiddels tienjarige hengst pakte zijn laatste kans om viervoudig Prix d'Amérique-winnaar te worden. Dat is geen ander paard gelukt. Het was een belevenis om de grote voshengst voorbij het veld te zien trekken. Ourasi speelde weer met zijn tegenstanders en won met grote voorsprong. Heel Europa was via de TV getuige en de gebroeders Gougeon huilden van geluk. Heel Frankrijk huilde mee van emotie en blijdschap.

Boven: Ourasi loopt naast Queila Gédé en
Jean-René Gougeon kijkt om waar de rest blijft.

Boven: Ourasi als 9-jarige met Minou Gougeon op weg
naar een van de vele triomfen.

Boven: Ourasi (Minou Gougeon) gaat zegevierend over de finish
in de Prix d'Amérique van 1990. Zijn vierde.
Dit was tevens de afscheidskoers van de
ongeëvenaarde crack.

U kunt hieronder videobeelden van de Prix d'Amérique 1986
bekijken via YouTube. Click op de pijl.
Kali de Vrie neemt de vlucht, maar zij is geen Sea Cove en in de laatste bocht gaat bij haar de lamp uit. Ourasi is al dichterbij geslopen en Jean-René controleert de koers. U herkent Ourasi aan de witte borstriem en de pikeur met zijn gele buis met blauwe ruiten erop.

U kunt hieronder videobeelden van de Prix d'Amérique 1987
bekijken via YouTube. Met commentaar van Hans Eysvogel.
Dit was misschien wel de meest indrukwekkende.

U kunt hieronder videobeelden van de Prix d'Amérique 1988
bekijken via YouTube. De Canadese Grades Singing heeft lang de leiding maar houdt het niet vol. Naast haar loopt Permissionaire die het langer volhoudt, maar natuurlijk Ourasi niet kan weerstaan.

U kunt hieronder videobeelden van de Prix d'Amérique 1989
bekijken via YouTube. Met Duits commentaar. Ourasi kon voor de vierde maal winnen. Zelfs de Franse president Francois Mitterand was er voor op de tribune gaan zitten. Alles leek goed te gaan, maar ........

U kunt hieronder videobeelden van de Prix d'Amérique 1990
bekijken via YouTube. Click op de pijl.
Ourasi overklast het hele veld.

March of Dimes Trot 1988
Ourasi was een tamelijk eigenzinnig heerschap en hield niet zo van lange reizen. Hij had een hekel aan veewagens en vliegtuigen. Daarom ging hij niet vaak over de grens, maar als hij ging, dan kwam hij om te winnen. In de Grand Prix van Oslo zette hij Sugarcane Hanover zó onder druk dat deze wegsprong. In Gelsenkirchen won hij het Elite-Rennen. Verder won hij ook in Goteborg en Hamburg.
In de veelbesproken March of Dimes Trot in 1988 in Canada liepen de beste dravers ter wereld tegen elkaar in een uitnodigingskoers over 1.609 m om een totale prijzenpot van 600.000 dollar: Ourasi, Mack Lobell, Friendly Face, Napoletano, Sugarcane Hanover, Go Get Lost, No Sex Please en nog enkele cracks. Hoe vind je ze bij elkaar!
Mack Lobell nam natuurlijk de kop; hij had toevallig (?) startnr. 1 geloot. De langzamer met startnr. 7 vertrokken Ourasi moest een stuk driedik om bij Mack Lobell te komen. Hij liep daarna steeds in het dodenspoor en de twee cracks streden zij aan zij om de overwinning. Ourasi won deze strijd, maar hij verloor de koers, want van zijn rug af kwam Sugarcane Hanover, die stiekum was mee geslopen en Ourasi met een hoofdlengte wist te kloppen. De Franse hengst was de morele winnaar, Gunnar Eggen de slimste pikeur. Ourasi liep hierbij zijn record van 1.11,7.
Ruim 20 jaar nadien wordt deze koers nog altijd genoemd en op internet bekeken. Wij hebben videobeelden voor u onder de foto geplaatst.

Boven: De finish van de beroemde March of Dimes Trot in Canada:
Mack Lobell (aan de reling) is geklopt. Ourasi (midden) kreeg
hem op de knieën, maar werd zelf geklopt door Sugarcane Hanover.
Twee honden vechten om een been ....

U kunt hieronder videobeelden van de March of Dimes Trot
bekijken via YouTube. Click op de pijl.

Meestwinnende ter wereld
Ourasi startte in zijn carrière 86 keer en won 58 koersen, allemaal op het hoogste niveau, zoals het Criterium des Jeunes, Criterium des 5 Ans, 3x Bourbonnais, 4x Belgique, 3x France, 1x Paris, 3x d'Europe, 4x Criterium de Vitesse en 4x Prix d'Amérique. Welk paard kan zo'n lijst tonen?
Daarnaast was hij 17 keer geplaatst en slechts 11 keer ongeplaatst. Dit laatste gebeurde voornamelijk in zijn beginjaren. Hij was vanaf zijn vijfde jaar gewoon onklopbaar.
Met een winsom van bijna 22 miljoen Francs (€ 3.320.000) nam hij afscheid en hij was toen vanzelfsprekend het meest winnende koerspaard aller tijden ter wereld.
Ourasi is voor veel drafsportliefhebbers het "Paard van de 20-ste eeuw".

Jean-René over Ourasi
Jean-René Gougeon heeft enorm veel cracks gereden, zoals Une de Mai, Oscar RL, Roquépine, Bellino II en Hadol du Vivier. Hij kan dus als geen ander deze paarden goed vergelijken en vertelde enkele jaren geleden over Ourasi:
"Hij had alles. Hij is het paard dat ik het meest bewonderd heb, in zijn manier van doen, zijn gedrag, in de training en in de koers. Maar hij was ook een luiwammes, die nooit het maximale heeft gegeven. Op jonge leeftijd was hij een beetje eigengereid, vooral in zijn box en hij had zijn aandacht er niet bij. Hij was niet echt vervelend, maar werkte alleen als hij daar zin in had. Als men hem toen had gedwongen, had dat verkeerd uit kunnen pakken. Hij was alle keren anders, maar altijd indrukwekkend. Ik kwam een keer bij de koppaarden en toen stopte hij zomaar af. Ik wist niet wat me overkwam. In de laatste bocht met Ourasi niets meer in handen hebben! Daarna nam hij plotseling het bit op en demarreerde. Ik reed niet met hem, maar hij met mij. Hij was de kampioen van de explosie. Zijn mooiste overwinning vond ik zijn tweede Prix d'Amérique. Ik zat met mijn handen vol in de laatste bocht, terwijl de anderen al moeite hadden om bij te blijven. Ik aarzelde om Ourasi te laten gaan. Ik wilde de anderen niet te veel vernederen. Maar ik dacht niet te lang na, wetende dat hij het leuk vond en het publiek uit de bol zou gaan. De bocht uit liet ik hem los. Hij deed zijn oren in zijn nek en ging er enthousiast vandoor onder de toejuichingen van het publiek om met meer dan 20 lengten te winnen. In 250 m liep hij wel 35 m weg bij de naderen. Ik had er hem, het publiek, zijn eigenaar en mezelf een groot plezier mee gedaan. Het was fantastisch. Het gevoel dat je dan hebt is formidabel. Je voelt je in de zevende hemel. Ik wens al mijn collega's toe om dat gevoel ééns in hun carrière mee te maken."

In de Paris-Turf (de Franse Draf- en Rensportkrant) met voorbeschouwing Prix d'Amérique 2004 mocht Gougeon nogmaals op de hengst terugblikken en zei toen o.a.:
"Het is jammer dat hij als 9-jarige door Queila Gédé werd geklopt. Ook in die dagen was hij veel beter dan de rest, maar hij had toen even een probleem met zijn nieren. Twee weken tevoren won hij de Prix de Belgique gemakkelijk met 25 m handicap. Verder heb ik nog spijt dat we hem als 5-jarige niet in de Prix d'Amérique hebben laten starten. Op die leeftijd was hij ook al de beste van Europa. Qua capaciteiten had Ourasi, in plaats van vier, ook zesmaal de Prix d'Amérique kunnen winnen.
Hij had een gigantische kracht in zijn achterhand, waarmee hij zich vooruit stuwde. Je moest altijd wel met de hengst blijven opletten. Het bleef een apart paard, waarachter ik slechts passagier was. Als hij geen zin had liep hij gewoon in een tempo van 1.30 en dan plotseling, ik weet niet waarom, schakelde hij over naar 1.20. Soms had ik in de koers niets in handen en opeens ging hij voluit. Je moest hem daarna wel wakker houden tot over de finish, want als je stopte met aansporen, dan vond hij het ook wel goed, remde af, en ging binnen 50 m terug naar sukkeldraf. Het was in alle opzichten een bijzonder paard."
(einde citaat Jean-René Gougeon)

Boven: Ourasi ontspannen op weg naar de start.

Kijk eens naar die zelfverzekerde blik.

Dit schilderij van Ourasi stond op de
cover van een Frans hengstenboek.

Vaderpaard
Als vaderpaard is Ourasi min of meer mislukt. Hij bracht gedurende een vijftal jaren slechts enkele tientallen veulens voort en werd later helemaal steriel. De snelste was Emir des Fresneaux 1.14. In Zweden had hij 1 product, te weten Ourasine 1.16,3 met een winsom van 400.000 kronen (ca. 50.000 Euro), fokmerrie bij Menhammer. Zij bracht een aantal goede producten met als beste de hengst Jocose (1.10,7 - € 500.000).

Afstamming
Vader van Ourasi is de Franse hengst Greyhound, de goedgefokte zoon van Gélinotte's zoon Ura. Greyhound's moeder Strada is een dochter van de wereldcrack Jamin.

Moeder Fleurasie 1.25 (3 overwinningen) bracht ook nog de topmerrie Vourasie (winsom bijna 15 miljoen Francs = € 2.200.000), die in de jaren 90 de beste ter wereld was. Vourasie is opgenomen in de "Hall of the Queens" op de website van de Hippodromers.
Naast Ourasi en Vourasie bracht Fleurasie nog 7 merries, die lang niet van dat niveau waren en ook in de nafok (nog) geen toppers hebben gebracht. Fleurasie blijft echter legendarisch door haar twee wereldberoemde producten.

Fleurasie's vader Remember (dus de père-de-mère van Ourasi) is een broer van de uitstekende merrie La Coulonces, die nog eens derde werd achter Hairos II in de Grote Prijs der Lage Landen. Zij werd moeder van de crack Vanina B, op haar beurt moeder van Jorky en overgrootmoeder van Timoko.

Ourasi stamt af van de Amerikaanse merrie Lady Pierce, waarvan veel kampioenen afstammen w.o. Aigle Noir 1.18, Ouragon 1.15 Rangone 1.14, Dream with Me 1.14, Dresden 1.12, Arnaqueur 1.13, Major de Brion 1.14, Pythagoras 1.13, Fortuna Fant 1.17, Daguet Rapide, etc.

Boven: Ourasi, als een mooie oude man
op Haras de Grunchy, in de buurt van Bayeux.

Ourasi

Gepensioneerd
Ourasi geniet nu van zijn oude dag op de Volbloed-stoeterij "Haras de Grunchy" bij het dorpje Saon, niet ver van de stad Bayeux (Normandië), waar zijn fans hem nog steeds komen bezoeken. Op zijn verjaardag is het er druk. Daar bij Saon is nu zijn koninkrijk, daar wordt hij verwend met appels, daar is hij de baas. Het is een bedevaarts-oord voor de drafsportliefhebbers. In oktober 2010 is de Fokkersvereniging met 27 Nederlandse drafsportfanaten bij de oude hengst op bezoek geweest tijdens de Normandië-excursie.

Bij de Prix d'Amérique van 2004 werd de geweldenaar nog één keer aan de ruim 30.000 aanwezigen en miljoenen TV-kijkers getoond, onder de indrukwekkende klanken uit de opera "Carmina Burana" van de componist Orff. Ourasi's prestaties in zijn vijf keer Prix d'Amérique waren op het grote scherm te zien en ondertussen paradeerde de voshengst voor de tribune langs, gereden door Minou Gougeon. Zijn broer Jean-René zat in de meerijdende oude Ford-Mustang. Het was een emotionele gebeurtenis, men noemde het een "adieu Ourasi", maar het was voor velen ook een adieu Jean-René Gougeon, die in 2008 is gestorven. De hengst liep voor de sulky en oogde als 24-jarige heel vitaal. Zijn kenmerkende witte borstriem bewaart men nog steeds en deze droeg hij ook nu weer. Later in de middag leidde Ourasi het défilé van de deelnemers aan de grote koers. De oude hengst kan zo te zien nog wel wat jaartjes mee en hopelijk zien we hem toch nog een keer terug, dachten we toen.

Op zijn 30-ste verjaardag, op 7 april 2010, kwamen 180 fans op bezoek, waaronder Minou Gougeon en de weduwe van Jean-René. De Franse TV wijdde er een special aan en het bericht stond in alle kranten. Ourasi is nog steeds een begrip in Frankrijk.

Hopelijk duurt het nog heel lang voordat het zover is, maar het Haras de Gruchy heeft al toestemming van de gemeente gevraagd en gekregen om Ourasi na zijn dood op het terrein van het Haras te begraven onder een mooie gedenksteen.

Ourasi, een Buitenaards wezen
De aan Ourasi gewijde Franse website opent met de lyrische zin "Et Dieu créa Ourasi", oftewel "En God schiep Ourasi". Ook wordt de kleine witte ster op zijn voorhoofd gezien als een goddelijk merkteken. Wat hiervan waar is weten we niet, maar één ding is wel zeker:
Ourasi had iets bovennatuurlijks!

Om dit te illustreren sluiten we af met een videofilm van de Franse TV-5. Helaas zijn de beelden in de loop der jaren wat vervaagd, maar we willen ze toch laten zien, omdat ze de buitengewone kracht en souplesse van Ourasi tonen in de vertraagde weergave. Het betreft een overwinning in de Prix de France 1987, en ook het lyrische commentaar willen we u niet onthouden. Vrij vertaald gaat dat als volgt:
"Ourasi, de blonde reus, ligt hier in derde positie. Finesse en intelligentie zijn af te lezen van zijn hoofd. En waarom niet zeggen "van zijn gezicht", want Ourasi heeft wel degelijk iets menselijks en daarom heeft deze zonnezoon het hart van Vincennes veroverd. De Prix de France gaat volgens een klassiek scenario, Ourasi zal het laten zien. Al 17 maal heeft hij dezelfde scene gespeeld. Hij kent zijn rol inmiddels wel.
De kleine Grades Singing geeft minder tegenstand dan in de Prix d'Amérique (zij loopt op het laatste rechte stuk achter Ourasi, ook met een witte borstriem) en Mon Tourbillon begint zijn moreel te verliezen achter Ourasi. Alleen Prince Royal (met de witte bles aan de reling) geeft nog wat tegenstand. De hervonden Ogorek komt in vliegende vaart als tweede over de finish.
Tot zover het verslag van de Prix de France. Bewonder nu deze atleet van een andere dimensie. Kijk hoe de gratie en de kracht perfect zijn gesynchroniseerd in zijn bewegingen. Kijk hoe ver hij zijn achterbenen wegslaat en zie hoe de klappen van zijn lendenen bijna turbulentie veroorzaken op de sulky van Jean-René Gougeon. Maar genoeg gezegd, Ourasi zelf heeft u veel te vertellen ......... (de muziek van Wagner zwelt aan) ............... Ourasi is voor de hippische sport, wat Wagner is voor de muziek. Een mengeling van subtiliteit en van macht, van adel en van buitensporigheid."
(einde TV-verslag)

Wat moeten we hier nog aan toevoegen? Kijkt u zelf maar.

click hierop:

Overzicht carrière Ourasi
1982: 2 jaar
4 koersen - 0 overwinningen

1983: 3 jaar
9 koersen - 4 overwinningen
1e Critérium des Jeunes
1e Prix Kalmia
2e Critérium des 3 ans
2e Prix Capucine

1984: 4 jaar
9 koersen - 2 overwinningen
1e Prix Jules Thibault
4e Prix de Sélection
5e Critérium Continentale

1985: 5 jaar
13 koersen - 9 overwinningen
1e Critérium des 5 ans
1e Prix de l'Etoile
1e Prix d'Europe
1e Prix de Croix
3e Prix de Sélection

1986: 6 jaar
14 koersen - 14 overwinningen
1e Prix d'Amérique
1e Prix de France
1e Critérium de Vitesse de la Cote d'Azur
1e Prix de Sélection
1e Prix de l'Atlantique
1e Prix d'Europe
1e Prix René Ballière
1e Elite-Rennen Gelsenkirchen

1987: 7 jaar
10 koersen - 8 overwinningen
1e Prix d'Amérique
1e Prix de France
1e Critérium de Vitesse de la Cote d'Azur
1e Prix des Ducs de Normandie
1e Prix de l'Atlantique
1e Grand Prix du Sud-Ouest

1987: 8 jaar
17 koersen - 15 overwinningen
1e Prix d'Amérique
1e Prix de France
1e Critérium de Vitesse de la Cote d'Azur
1e Prix d'Europe
1e Prix René Ballière
1e Prix de l'Atlantique
1e Grand Prix d'Aby in Noorwegen
2e March of Dimes Trot op Garden State Park in Canada

1989: 9 jaar
8 koersen - 5 overwinningen
3e Prix d'Amérique
1e Prix de Paris
1e Critérium de Vitesse de la Cote d'Azur
1e Prix de Belgique
1e Prix de l'Atlantique
1e Grand Prix d'Oslo in Noorwegen

1990: 10 jaar
2 koersen - 1 overwinning
1e Prix d'Amérique (zijn laatste koers)

Ourasi startte in zijn carrière 86 keer en won 58 koersen, was daarnaast 17 keer geplaatst en slechts 11 keer ongeplaatst. Zijn record was 1.11,7 in Canada gelopen. Met een winsom van bijna 22 miljoen Francs (€ 3.320.000) was hij toen het meest winnende koerspaard aller tijden (incl. Volbloeds).