Hall of Fame

Speedy Volita bruine merrie, geboren in 1972 van Speedy Count 1.13,8 (v. Speedster u. Countess Song) uit Lady Brookwood 1.15,9 (v. Darnley u. Volva) Fokker: Pasquale DeMarco te Illinois, USA

"De Koningin der dravers"

Voor de "Paard van de Eeuw"-verkiezing schreef D. Minkema eind 1999 het volgende levensverhaal:

De Amerikaanse wondermerrie Speedy Volita, die zich in het voorwerk van de koers als een balletdanseres over de baan bewoog, werd in mei 1975 door de Oostzaanse fabrikant Piet Meyn in Nederland ingevoerd. Piet Meyn had twee jaar eerder zijn intrede gedaan in de vaderlandse drafsport en pakte de zaken grootscheeps aan met Amerikaanse en Franse Imports van klasse. De selfmade man Meyn had zich opgewerkt van onderhoudsmonteur met een klein smederijtje tot fabrikant van zelf ontworpen machines voor pluimvee-slachterijen met export over de gehele wereld. In zijn bedrijf werkten circa 90 personen en een belangrijk deel daarvan werd gevormd door zijn kinderen (14 in totaal) en aangetrouwde familie. De familieclan vormde, uitgedost in de groene stalkleuren, telkenmale een opvallende supporters-schare bij het optreden van Speedy Volita. Om de roem van Speedy Volita nog meer glans te geven liet Meyn een lied componeren, "Run, run, Speedy Volita", hetwelk gezongen door de populaire zangeres Patricia Paay, vele malen over de koersbanen schalde na weer een zege van de klassemerrie.

Speedy staat hier met John van Katwijk,
die onder de artiestennaam John Ascot ook
het liedje "Run, run, Speedy Volita ..." op de plaat zette.
(zie onderaan. deze pagina)

Afstamming
Speedy Volita werd in 1972 geboren in Illinois als dochter van Speedy Count en Lady Brookwood. Speedy Count 1.58.4 / $ 333.884 was als jong paard een draver van grote klasse en in 1963 tweejarige draver van het jaar in Amerika. Hij stond ter dekking op Hanover Shoe Farms in Pennsylvania. Tot hij eind 1978 aan het Gestüt Lasbek in Duitsland werd verkocht. Hij is onder meer vader van de beroemde Delmonica Hanover, winnares van de Prix d'Amérique in 1974, de Canadese topvererver Dream of Glory en de Hambletonianwinnaars Steve Lobell en Burgomeister.
De moederlijn van Speedy Volita begint bij de schimmelmerrie Midnight, een dochter van Pilot Jr. uit een volbloedmerrie. Uit deze familie komt de "Queen of Castleton" Emily Ellen, die 38 jaar oud werd. Zij is de grootmoeder van Volita. De kleindochter van Volita, Lady Brookwood, werd geboren op de Walnut Hall Farm. Lady Brookwood heeft wisselvallig gefokt. Haar eerste vijf producten deden niets op de baan, daarna kwam de goede Barney Brookwood 2.03,2 / $ 96.065 en vervolgens van Speedy Count de ruin Count Brookwood 2.07,4 / $ 12.158 en de onvolprezen Speedy Volita. Lady Brookwood werd op 24-jarige leeftijd, drachtig van Bonefish, eveneens gekocht door Piet Meyn. Hieruit werd geboren Totem Volita, als 2-jarige een sensatie in Nederland met het Europese tweejarigenreeord van 1.17,9. Lady Brookwood overleed op 28-jarige leeftijd in 1980.

Koerscarrière begint in de USA
Als 2-jarige was Speedy Volita eigendom van Lawrence E. Marsh en haar trainer/rijder Bruce K. Nickolls. Zij won toen vijf maal uit 8 starts. Op 24 september 1974 liep ze in Lexington in een time trial 2.00.2 (1.14,8) en was daarmee dat jaar de snelste tweejarige van Amerika, voor Bonefish, die 2.00,4 als koersrecord had. In het begin van haar derde jaar startte Speedy Volita eerst nog 5 maal in Amerika en won driemaal, waaronder de Speedy Scot Trot Final, gedoteerd met $ 16.000. Zij werd in mei 1975 door Meyn gekocht en mede op advies van Meyn's Nederlandse trainer Jan de Leeuw naar Nederland gehaald. Zij had toen een winsom van $ 13.174, omgerekend ƒ 35.043.

In Europa
Het eerste optreden van Speedy Volita in Europa was op 27 juli 1975 met Jan de Leeuw in de door Jan van Dooyeweerd met Jojo Buitenzorg gewonnen Grote Prijs van Gelsenkirchen. Speedy Volita was foutief bij de bandenstart en werd uitgeschakeld. Ook was ze ongeplaatst bij haar eerste start in Nederland, maar met de tweede start hier was het raak, ze won haar koers op Duindigt met Jan de Leeuw met 40 meter voorsprong. Speedy Volita was door haar dadendrang heftig aan de start en viel nogal eens in galop als de startauto niet snel genoeg voor haar doen optrok. Later gaf ze vaak vrijwillig vele meters extra aan de start om deze fout te vermijden, de extra inspanning en de vele start-boetes voor lief nemend. Speedy won dat jaar 3 van haar 5 koersen in Nederland en was uit 5 starts 1 maal succesvol in Duitsland, waar ze met Cees de Leeuw in Dinslaken won.
Aan het eind van het jaar bedroeg haar werkelijke winsom ƒ 45.618. Omdat bij de toenmalige bepalingen 4-jarige buitenlandse paarden op een belastbaar bedrag van ƒ 60.000 werden geplaatst, kreeg ze er per 1 januari 1976 "gratis" ƒ 14.382 belasting bij. Het zou haar niet in het minst deren.

Als 4-jarige
Speedy won in het begin van haar vierde jaar o.a. met Cees de Leeuw in Hilversum de Grote Prijs der Sterrensprinters voor Jojo Buitenzorg en Lido Buitenzorg en in Duitsland, eveneens met Cees de Leeuw, de Grote Prijs van Mönchengladbach, voor Lido Buitenzorg. In de Grote Prijs van Recklinghausen werd ze tweede achter de sterke Zweed Hassan Star.

Speedy Volita wint met Cees de Leeuw op Duindigt.

Halverwege dat jaar leidde een meningsverschil tussen trainer en eigenaar er toe, dat Piet Meyn al zijn paarden in training zette bij de jeugdige Gerard Gommans, tot dat moment verbonden aan entrainement De Leeuw. Meyn huurde daarvoor de gehele stal en baan van de eigenaar/trainer Ben van Os uit Renswoude, waarbij hij alles grondig liet renoveren en naar zijn smaak liet inrichten. Gedurende haar driejarig verblijf onder de hoede van Gerard Gommans en vaste verzorger Leo Uytendaal zou Speedy Volita tot grootse prestaties komen. Ze werd in de overgangsfase nog een paar maal gereden door Jan Wagenaar, die met haar derde werd in het Greyhound Rennen in Mönchengladbach achter de Franse merrie Gadames en de Zweedse Amerikaan Wiretapper. Op 25 juli stuurde Gerard Gommans op Duindigt de merrie voor de eerste maal en meteen ter overwinning, ondanks een startfout van 70 meter. In september won Speedy Volita in Groningen de Grote Prijs van Nederland voor Jojo Buitenzorg en Kid D in een nieuw baanrecord van 1.16,6. Haar grootste triomf boekte ze op 12 oktober 1976 in Hilversum in de Prijs der Giganten. Nadat ze in de serie al een nieuw absoluut Nederlands record van 1.15.8a had neergezet, deed ze het in de finale nog eens dunnetjes over. Ze won, gestuurd door Gommans, in grootse stijl voor Dauga en Clissa en haar winnende tijd van 1.14,7a betekende niet alleen een nieuw absoluut Nederlands record, waarmee ze de eerste draver in ons land werd, die de twee minuten-grens op de mijl doorbrak, ze werd daarmee tevens de snelste 4-jarige draver van Europa.

Speedy wint de belangrijkste koers uit haar carrière,
de Prijs der Giganten 1976 in Hilversum,
en loopt een Europees record voor vierjarigen.
Tweede en derde worden de Franse
paarden Dauga en Clissa.

Ze begon te grossieren in baanrecords. zoals op 23 oktober in de Internationale Meile in Recklinghausen toen ze 1.15,1 over 1629 m uit het band liep en daarmee absoluut recordhouder van Duitsland werd, als opvolger van de Fransman Tidalium Pélo. Ze werd in die koers overigens slechts derde achter de 20 meter gunstiger geplaatste Duitse inlanders Early Boy en Agami.
Het is nagenoeg ondoenlijk om de successen van Speedy Volita stuk voor stuk de revue te laten passeren. Hier volgt een samenvatting. Ze won drie maal op rij op Duindigt het Kampioenschap van Nederland, in 1977, ondanks een "starttoegift" van 40 meter voor Manza Buitenzorg (die toen zijn debuut bij trainer Wagenaar maakte) en de Franse Speedy Duc de Brou, in 1978 wederom voor Manza Buitenzorg en Nanouk en in 1979 voor Pyreus Berkenhof en Nanouk.
(van de aflevering van 1977 hebben we beelden: zie onderaan deze pagina)

Speedy Volita (links) wint in 1978 met trainer/pikeur Gerard Gommans voor de tweede keer het Kampioenschap
van Nederland, opnieuw voor Manza Buitenzorg
met Jan Wagenaar.

Beeld uit dezelfde koers, even voorbij de finish.
Manza Buitenzorg kwam nog aardig terug,
maar was toch geklopt.

Andere overwinningen
De Grote Prijs van Nederland in Groningen werd vier maal een prooi voor haar, waarbij ze beide laatste keren telkens de Amerikaanse Speedy Meadow Frank versloeg. Ze won drie maal de Mijl van Groningen, waarbij ze de eerste keer (in 1977) haar tweede heat ondanks een fout van 80 meter toch nog wist te winnen onder geweldige toejuichingen van een laaiend enthousiast publiek. De tweede keer, in 1979, verbeterde ze haar eigen baanrecord via 1.16,4a in de eerste heat naar 1.16,2a in de tweede. Drie maal ook was er winst in de Grote NMB-prijs in Groningen. Het Noordelijk Sprintkampioenschap won ze in Groningen twee maal, de eerste maal (1978) voor Manza Buitenzorg, de tweede maal een jaar later voor Jaspis du Bois. Vier maal op rij zegevierde Speedy Volita in de Dravers Gold Cup, die afwisselend op de drie grote banen werd verreden. Tweemaal moest Manza Buitenzorg het onderspit delven, eenmaal Kees Verkerk en eenmaal Snegem Telstar. De Cup kwam in 1979 definitief in haar bezit. Ook het Zilveren Renpaard, dat ze twee maal op rij won op Duindigt, ging definitief mee naar eigenaar Meyn. De eerste keer, in 1977, toen ze Manza Buitenzorg en Kees Verkerk klopte, maakte ze er onder laaiend enthousiasme van het publiek een "one woman show'" van. Eveneens op Duindigt zegevierde Speedy Volita drie maal in de Leo Englebertprijs.

Boven: Speedy Volita wint op Duindigt met Gerard Gommans.

Speedy wint voor Kees Verkerk (rechts) op Duindigt.
Aan het gezicht van Gerard Gommans te zien,
roept die andere Gerard (van Eykelenborg)
iets grappigs.
Het achterste paard is Speedy Gent.

Beeld uit dezelfde koers, even voorbij de finish.
Kees Verkerk is verscholen, daarachter
aan de reling Nanouk.

In Hilversum viel er vier maal winst te noteren in de Grote Prijs der Merries, drie maal in de Grote Benelux-prijs. Bij de derde keer winst ging de er aan verbonden kostbare ereprijs, de Zilveren Dom ter waarde van 30 mille, die 20 jaar lang gerouleerd had, definitief mee naar huize Meyn. Dan was er in Hilversum nog drie keer winst in Merevelds Mijlrecord, in de Grote Prijs van Hilversum, in het Wintersprintkampioenschap, in Hilversums Winterkampioenschap, in de Grote Kerstprijs en de Revanche der Grote Prijzen. De laatste was een stayerskoers over 2500 meter, in 1978 verreden onder de naam Grote Prijs van de Nederlandse Spoorwegen. Speedy Volita klopte toen Kees Verkerk, die 50 meter voorgift genoot.

Speedy Volita bij een van haar
vele overwinningen in Hilversum.

Speedy Volita draafde lichtvoetig als een ballerina.

Twee maal werd in Hilversum gewonnen in de Matadorenprijs en de Mijl van Hilversum. De laatste koers was een hoog gedoteerd nummer met vaak internationale deelname, zoals in 1977 toen Speedy Volita derde werd in 1.15.4a achter Pershing en Wiretapper. Pershing liep met Bernd Lindstedt een tijd van 1.14,2a, toen de snelste tijd ooit in Nederland gelopen. Na haar winst in de Prijs der Giganten in 1976 deed Speedy Volita ook in de vier daarop volgende jaren aan dit onderdeel van het Europees Circuit mee. Haar beste optreden was in 1978 toen ze in de finale op sterke wijze tweede werd achter Madison Avenue maar voor de klassemerrie Charme Asserdal. Een aantal malen kwam Speedy Volita met Gerard Gommans in grote nummers in Duitsland aan de start. In 1976 was ze vierde in de Grote Prijs van de stad Dinslaken, in 1977 derde in Gelsenkirchen in de finale van de door Wiretapper gewonnen Goldenes Bild Hufeisen, in 1978 tweede met een neusje achter Hillion Brillouard in de Grote Prijs van de Stad Dinslaken en ook tweede in zowel de serie als de finale van de Grote Prijs van de Stad Gelsenkirchen, gewonnen door Pershing. Speedy Volita vestigde in de serie met 1.13,7a een nieuw Europees record voor merries. In 1979 behaalde Speedy Volita drie mooie derde plaatsen in respectievelijk het Elite Rennen in Gelsenkirchen (achter Pershing en Meadow Matt, zie videobeelden onder aan deze pagina), in de Grote Prijs van de Stad Dinslaken (achter Pershing en Elan d'Or) en in de Grote Prijs van de Stad Gelsenkirchen (achter Hadol du Vivier en Tarok).

Speedy sleurt aan de kop op in het Duitse Dinslaken.
Het paard met het gele borstriem is de latere
winnaar Pershing.

Intussen had Meyn zijn koerspaarden verhuisd van Renswoude naar de Beemster, waar hij al een paar jaar eerder een boerderij had gekocht, boxen had laten bouwen en een baan aangelegd. Zijn fokmerries en dekhengsten bleven in Renswoude ondergebracht. In de Beemster had Gerard Gommans ook de veelbelovende halfbroer van Speedy Volita in training. Totem Volita, waarmee hij in 1979 in de Productendraverij een nieuw sensationeel Europees record voor 2-jarigen neerzette: 1.17,9a. In 1980 ging het achtereenvolgens in de Sweepstakes en de Derby met Totem niet naar wens. Even daarvoor had Speedy Volita het in de Grote Prijs der Lage Landen, geplaagd door gevoelige verzenen, laten afweten. Voor Gerard Gommans werd de druk te groot en vanaf 23 augustus 1980 werd hij als rijder vervangen door Stef van Dooyeweerd, die kort daarop met de training van de paarden van Meyn werd belast. Vanwege de plotselinge rijderswisseling liepen de paarden van Meyn toen buiten weddenschappen. Dat kwam in het geval van Speedy Volita goed uit, want met de reglementaire ƒ 1,10 uitbetaling voor winnend spel was ze de wanhoop van de totalisator. Er werden per koers duizenden guldens winnend op haar gezet, met een bijna zeker rendement van 10 % in twee minuten. Voor de rest van het jaar liet de totalisator daarom Speedy Volita steeds buiten weddenschappen lopen.

Speedy Volita neemt met haar nieuwe trainer
Stef van Dooyeweerd de kop in een koers op Duindigt....

.....om die niet meer af te staan.

Nog meer overwinningen
Nadat Stef van Dooyeweerd met Speedy Volita de Grote Prijs der Merries had gewonnen won hij op Duindigt vijf dagen later de Grote Jubileumprijs met haar (voor Meadow Frank en Opulent Pride). Met deze overwinning, haar honderdste, tilde de merrie haar winsom boven de 1 miljoen gulden. De overwinningen van Speedy Volita gingen ondanks de trainerswisseling gewoon door, waaronder winst in de Grote Prijs van de Gooi- en Eemlander in Hilversum en de Grote Boll en Sharp Castle Fumiture-Prijs op een bomvol Lindenoord in Wolvega, de enige maal dat ze op deze baan aantrad, maar het einde van haar koersloopbaan in Nederland begon met het bereiken van de 9-jarige leeftijd op 1 januari 1981 onverbiddelijk te naderen.

Afscheid in Nederland
Haar laatste koers was de Grote Kerstprijs in Hilversum, waar op grootse wijze afscheid van haar genomen werd. Het zou nog bijna mis gaan, want in de serie was Speedy Volita over haar water en wist ze zich met een vijfde plaats maar net voor de finale te plaatsen. In de finale was ze weer ouderwets en won ze moeiteloos (zie beelden onderaan deze pagina), waarmee ze haar carrière in Nederland afsloot met een werkelijke winsom van ƒ 1.121.682.
Op de baan hield de algemeen voorzitter van de NDR, de heer P.B. van Binsbergen een afscheidsrede en bood zangeres Patricia Paay een gouden plaat aan. Daarna werd Speedy Volita uitgespannen en met krans aan de hand langs de volgepakte tribunes geleid en vervolgens ingeladen in de op de baan geplaatste Meyn Stable paardenwagen, die nog eenmaal over de baan langs de tribune reed.

Paard van het Jaar
Speedy Volita werd dat jaar voor de vierde maal tot Draver van het Jaar gekozen. De eerste maal, in 1976, was met de nodige commotie gepaard gegaan, waarbij de eigenaren van haar voornaamste mede-kandidaten, Kees Verkerk en Manza Buitenzorg, hun paarden dreigden terug te trekken. Aanleiding daarvoor was een door Meyn op 24 december 1976, een week voor het sluitingstijdstip van de inzendingen, in diverse dagbladen geplaatste advertentie: "Speedy Volita en haar stalgenoten wensen al hun fans prettige Kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar en danken hierbij iedereen die Speedy Volita heeft gekozen bij de verkiezing Draver van het Jaar. Meyn Stable, Oostzaan/ Renswoude."

De Ballerina poseert thuis.

Naar de USA
Na haar laatste koers in Nederland werd Speedy Volita naar de Verenigde Staten gevlogen om daar gedekt te worden door klassevolle hengst Lola's Express, eveneens eigendom van Piet Meyn. In afwachting van haar dekking werd Speedy Volita eerst in training gezet bij Meyn's Amerikaanse trainer Ted Taylor. Ze nam op Pompano Beach nog met succes aan koersen deel en won er vier van haar zes starts. Ze won onder meer op 13 februari 1981 een Invitational Trot in 1.58.2 met vijf lengten voor Arin Baritono en Revolutionist, een nieuw baaanrecord voor het 18 jaar oude Pompano Park en een wereldrecord voor oudere merries.

Resultaat
Speedy Volita eindigde haar koerscarrière met een werkelijke (omgerekende ) winsom van ƒ 1.166.371. een record voor in Nederland getrainde dravers tot dit jaar. Daarvan heeft ze ƒ 844.700 in Nederland gewonnen, een record dat anno 1999 nog steeds bestaat. Uit 183 starts won de wonder-merrie 118 maal, waarvan 99 maal in Nederland, 12 maal in de Verenigde Staten en 7 maal in Duitsland.

Speedy als fokmerrie
Het resultaat van de dekking van Speedy Volita met Lola's Express was meteen een voltreffer, de hengst Speedy Voltaire 1.58 / $ 180.495, later dekhengst in Italië. Ze heeft inmiddels een dozijn geregistreerde nakomelingen, waaronder wijlen Paul Hayen's crack Super Darby 1.12.1 / B.frs. 8.564.924, dekhengst in België. Ook Meadowbranch Helga 1.58,2 / $ 41.629 en de hier bekende Janice Jet Boko 1.16.1 / f 40.792 zijn dochters van haar. Zij kunnen het bloed van hun supermoeder verder verspreiden.
Speedy Volita is in juni 1998 op 26-jarige leeftijd gestorven op de Meadowbranch Farm in New Oxford (Pennsylvania). Haar laatste veulen is de bekende Otto Boko. Een paar jaar na het afscheid van Speedy Volita heeft Meyn Stable zijn activiteiten in de drafsport beëindigd. Het plezier in de sport werd Meyn mede ontnomen door door hem als vernederend ervaren beperkingen aan eigenaren opgelegd, ingegeven onder druk van de politiek. Het mooie entrainement aan de Zuiderweg in de Beemster werd later verkocht aan (wijlen) Robbie den Hartog sr., die er zijn befaamde The Kossack Arabian Stud vestigde.

(einde citaat Minkema)

Prachtige prent van Speedy Volita,
waarvan er ruim 100 zijn verkocht.
Ook te zien in het NDR-museum.

Gewonnen topkoersen
Prijs der Giganten, Hilversum 1976,
Kampioenschap van Nederland 1977, 1978, 1979
Grote Prijs van Nederland, Groningen 1976, 1978, 1979. 1980
Grote Prijs van Mönchengladbach 1976.

Draver van het jaar 1976, 1978, 1979 en 1980.

Koersbeelden van Speedy Volita:

Hieronder het Eliterennen 1979 in Gelsenkirchen (op YouTube):
Deelnemers zijn de toppaarden van Europa uit die jaren:
1. Meadow Matt
2. Eleazar
3. Pershing
4. Madison Avenue
5. Charme Asserdal
6. High Echelon
7. niet-starter
8. Speedy Volita

Video: Kampioenschap van Nederland 1977
Helaas geen commentaar bij deze beelden, daarom staat dat hieronder.
Na de start neemt Monty Buitenzorg de leiding, voor de Franse paarden Drake Royal (smalle bles) en Duc de Brou (brede bles). Aan de reling volgt Manza Buitenzorg (met rode kap en Ajax-kleuren) met daarnaast Lido Buitenzorg en daarachter Maestro Cavaljos, Kees Verkerk en Katanja. Jheronimus was door een fout achteraan beland en werd alleen nog gevolgd door Speedy Volita (met groene kap), die er na enkele sprongen bij de start voor gevallen was, maar wel 40 m achter de leiders vertrok.
Aan de overzijde komt Duc de Brou naast Monty Buitenzorg. Bij de linkerbocht verbetert Manza Buitenzorg zijn positie en komt naast Monty te liggen. Voor de tribune komen Jheronimus en Drake Royal op, maar beide springen weg. Aan de overzijde nog steeds Monty en Manza voorop, gevolgd door Maestro Cavaljos, Duc de Brou, Lido Buitenzorg en Katanja. Bij het naderen van de laatste bocht vliegt Speedy Volita naar voren. Zij gaat naast de twee leiders de bocht door en scheurt er in de rechte lijn vandoor. Op het laatst laat ze het iets zitten en komt Manza Buitenzorg nog wat terug, maar tegen zoveel klasse was in dit Kampioenschap niets gewassen. Wat een paard!!

Uitslag:
1e. Speedy Volita (Gerard Gommans) in 1.19,0 (2.600 m)
2e. Manza Buitenzorg (Jan Wagenaar) in 1.19,2
3e. Duc de Brou (Guus Knijnenburg) in 1.19,4
4e. Kees Verkerk (Gerard Eykelenborg) in 1.19,4
5e. Katanja (Piet Zandt) in 1.19,5
6e. Maestro Cavaljos (Ruud Pools) in 1.19,7
voor: Lido Buitenzorg (Giel van der Togt), Monty Buitenzorg (Sjeng Hendrikx), Jheronimus (Martin Vergay) en Drake Royal (Ronald van Stam).
Klik hieronder op de camera.

Video: Afscheid
We hebben op deze website ook beelden van het afscheid van Speedy Volita in 1980. Klik hieronder op de camera.

Het grammofoonplaatje RUN, RUN, RUN, SPEEDY VOLITA....

Voorkant van de platenhoes van het singeltje van John Ascot
en hieronder de achterkant.

Hieronder eerst de tekst van de liedjes (dan kunt u meezingen):

SPEEDY VOLITA (Nederlandse versie)
Je bent een bruine merrie van pas vier jaar oud
De lieveling van iedereen die van paarden houdt
Je bent het paard met de mooiste naam
De Koningin van elke renbaan
Al mijn geld zet ik op jouw naam
Kom alsjeblieft als eerste aan

Run, run, run Speedy Volita (4x)

De renbaan wordt druk bezocht en ze komen allemaal voor jou
Ik ben je beste vriend en je weet dat ik van je hou
Je houdt je hoofd rechtop in de wind
De vlag gaat neer de race begint
Oh Speedy ik vertrouw op jou
Voor jou riskeer ik ruzie met mijn vrouw

Run, run run Speedy Volita etc.

Click op het plaatje hierboven als u de
Engelstalige versie wilt horen. (mp3)

In die jaren was Nederlands niet "ïn" en werd op de baan meestal de Engelse versie gedraaid. Zie hieronder.

SPEEDY VOLITA (Engelse versie)
You run your course every week
And I am always there
You keep me awake from my sleep
But I wonder if you care
All my friends call me a fool
Betting all my money on you
For you I have a fight with my wife
So, dear Speedy, go and save my life.

Run, run, run Speedy Volita 4x

I visit your stable
And I feed you all my bread
So if you don't help me now
Then I will loose my head
Oh come on, little four years old
Your number one wlll bring me the gold
You're looking so good today
Please listen to me when I say:

Run, run, run Speedy Volita etc.

(announcement:"Winner of the race, number one, Speedy Volita!")

Click op het plaatje hierboven als u de
Engelstalige versie wilt horen. (mp3)