Hall of Fame

Theo Messidor vosruin, geboren 30 april 1952 van Messidor 1.18,2 (v. Gaël u. Tradition) uit Fleetness T 1.25,3 (v. Brother Hanover u. Trotteur) Fokker: T. Leeuwenkamp te Groet

"De vliegende vos"

Voor de "Paard van de Eeuw"-verkiezing maakte D. Minkema eind 1999 het volgende levensverhaal:

De zaak "Theo Messidor" hield de gemoederen in draverskringen bezig in de herfst van 1955. Zelfs de landelijke pers werd gehaald. Theo Messidor was een klasse draver, in training bij de Zijper grootmeester Bram Nottelman. Hij was nog nimmer geklopt. Nadat hij op 3 juli 1955 als 3-jarige zijn negende overwinning had behaald werd hij door Nottelman maandenlang niet meer ingeschreven. Tot groot ongenoegen van zijn eigenaar R.R. Daniël, een Amsterdamse industrieel, die pas in de sport zat en onder de stalnaam Erna meerdere goede dravers had. Volgens Nottelman had de jonge ruin last van lendenvuur (maandagziekte) en hij wenste het klassepaard, dat volgens hem een ton zou gaan winnen, de nodige rust te gunnen. Daar kwam bij dat Daniël destijds Theo Messidor, waarvan Nottelman voor de helft eigenaar was, had gekocht op voorwaarde dat hij bij Nottelman in training zou blijven. Het conflict liep hoog op met een kort geding voor de Alkmaarse rechtbank. Die erkende wel het eigendomsrecht van de heer Daniël, maar ook het belang van de trainer. Het conflict eindigde er mee dat Daniël voor veel geld de trainingsclausule uit de verkoopvoorwaarden afkocht en het paard bij Willem Geersen in training zette.

Afstamming
Theo Messidor was geboren in Groet bij Teun Leeuwenkamp. Zijn moeder Fleetness T was één van de allerbeste Nederlandse fokmerries, geboren in de eerste helft van de twintigste eeuw, samen met Volann, Zora en Carma Norton. Behalve Theo Messidor bracht Fleetness T ook Pretty Boy 1.20,4, waarmee Bram Nottelman succesrijk gekoerst heeft, en de Derby-winnares Zippora 1.20,6, op haar beurt moeder van Derby-winnares Ironie en Eland, de crack van entrainement Van Dooyeweerd. Maar ook de Fleetness T-kinderen Umberto 1.22, Victor Emanuel 1.20,3, Xon Messidor 1.23,6 en Astyanax 1.21,9 waren zeer goede tot verdienstelijke dravers. Het is de oud-Nederlandse Ella Ross-familie, die teruggaat op Arabella, een merrie van onbekende afstamming uit het begin van deze eeuw. Fleetness T was een dochter van de bestfokkende Amerikaanse importhengst Brother Hanover, die tijdens de oorlog naar Duitsland is gegaan en daar ook best gefokt heeft. De beide overgrootvaders van moederskant van Fleetness T waren uitstekende Franse importhengsten uit het begin van deze eeuw: Troubadour en Bobichon.
Zoals de naam al aangift is Theo Messidor een zoon van de hoog in het bloed staande Franse hengst Messidor, die tijdens de tweede wereldoorlog door Jan Kruithof naar Nederland werd gehaald. Charlie Mills won als gastrijder het Matadoren Rennen met hem in Berlijn. Messidor had een moeilijk karakter, evenals vele van zijn zoons. Hij heeft eerst in Duitsland ter dekking gestaan en werd in 1950 door Jaap de Waal naar Nederland teruggehaald. Hij fokte vrij wisselvallig, van zijn 103 kinderen zijn er 85 gestart, die hier ƒ 1.198.147 verdiend hebben.
Naast Theo Messidor waren zijn beste kinderen Legalitie 1.22,7, de schimmelmerrie Sirona 1.20,4, Uranie 1.22,2, Xeres 1.19,7 en de drie Derby winnaars Walter Hollandia 1.19,2, Xuthus Hollandia 1.22,4 en Zippora 1.20,6. Zijn dochters bleken later goede fokmerries. Messidor gaat via zijn grootvader Kentucky van moederskant terug op de Amerikaanse merrie Helen Leyburn 2.14. Het resultaat is dat Theo Messidor ongeveer 60% Frans en 40% Amerikaans bloed voert.

Dit is Messidor, de vader van Theo.

Onklopbaar
Leeuwenkamp verkocht Theo Messidor voor de helft aan Nottelman. die hem al als tweejarige aan de start bracht. Theo Messidor was toen al gecastreerd. Gelijk bij zijn debuut op 25 juli 1954 won hij na hevige strijd met Tira, eigendom van Theo's latere eigenaar Daniël. Al zijn vier starts als tweejarige zette hij om in winst en daarbij waren de Prijs der Besten en het Criterium der Tweejarigen. Aan het eind van zijn tweede jaar kwam Theo in bezit van de heer Daniël, de man van de Monroe rekenmachines. Als driejarige startte hij vijf maal met Nottelman en was hij onklopbaar. De laatste koers die Nottelman met hem won was de Derbyproef op 3 juli 1955 in Hilversum voor stalgenote Tira. Toen volgde de "zaak Theo Messidor" en ging hij naar Geersen.

Willem Geersen zou voor het eerst met Theo starten op 18 december 1955 in een avond-koers in Hilversum. Het werd een mislukking, hoewel alle hippische sportmedewerkers hem als winnaar hadden getipt. Geersen, die een paar koersen eerder bij een valpartij betrokken was, moest zich laten vervangen door Martin Vergay, die de ruin, ook in de training, nog nooit gereden had. Bovendien wilde Theo, die voor de eerste maal bij kunstlicht liep, zich niet geven. Terugtrekken of buiten weddenschappen lopen werd door het comité niet toegestaan en Theo faalde, viel in de pace en werd voorlaatste.
Bij zijn eerste start als vierjarige werd hij slechts derde, maar daarna zou hij in dat jaar (1956) 10 koersen winnen, waarvan 8 op rij, telkens met Willem Geersen op de sulky. Daarbij waren de Prijs der Veelbelovenden, het Criterium der Vierjarigen, de Prijs der Vierjarige Stayers en de Grote Fokkersprijs. Deze laatste prijs was een koers voor 4-, 5- en 6-jarige dravers en was dat jaar voor het eerst uitgeschreven. Theo won "diamanthard en onbetwistbaar" voor Tabor, Toomel D en Roland.
Als zesjarige zou Theo Messidor deze Fokkersprijs opnieuw winnen, waarbij Urdy Mars en Tommy Mars geklopt werden. Theo Messidor, als jong paard niet zo gemakkelijk, was later een schat van een paard met een zuivere, economische draf. Hij was ongelooflijk trouw, een geweldige starter en een fenomenale bochtenloper. Dit laatste demonstreerde hij in Alkmaar, waarvan hij een tijdlang het baanrecord in zijn bezit had. De baan-records van de inmiddels verdwenen Limburgse banen Geleen en Baarlo staan met respectievelijk 1.19,6 en 1.20,0 (beide in 1962 gevestigd) blijvend op zijn naam. Dat van Geleen vond men blijkbaar te mooi om waar te zijn en het is later uit de boeken geschrapt.

Op deze krantenfoto wint Theo Messidor in Alkmaar
en hij ging zo snel dat Freek zijn petje verloor.
Theo klopt YYV, zijn halfbroer Victor Emanuel en
Quicksilver S (helemaal links).

Als vijfjarige werd Theo Messidor ondermeer eerste in de Grote STU-prijs met Martin Vergay, waarin hij de beste schimmelmerrie Sirona klopte. Met Geersen won hij, 80 meter handicap goedmakend, het H. van Wickevoort Crommelin Memoriaal voor Vlieger D en Vanadis, en de Gouden Zweep, waarin Rudi Williams, Quite Heny en Quintus Harvester klop kregen.
In 1958 won Martin Vergay de Grote TUV-prijs met hem en eveneens op Duindigt het W.J. Jochems Memoriaal. Dit laatste onbedreigd in twee heats voor klasse-paarden als Double Six M en Roland. Inmiddels komt de succes-combinatie met Geersen's tweede assistent Freek Eerenberg in zicht. Met hem won Theo Messidor in grootse stijl het Kampioenschap Nederlandse Paarden in 1.21,8 (bandenstart) over 2440 meter voor Sirona en Quintus Harvester. Dezelfde combinatie zou deze prestatie de daarop volgende drie jaar herhalen.

Theo en Freek in het voorwerk voor
het Kampioenschap Nederlandse Paarden
in Hilversum.

Nadat de klus gemakkelijk is geklaard, krijgt de
nog jonge Freek Eerenberg de krans omgehangen.

Kampioen van Nederland
Met Willem Geersen werd in 1958 ook het Kampioenschap van Nederland gewonnen in 1.20,2a over 2500 m, een nieuw koersrecord. Roland en Double Six M werden tweede en derde.

Theo Messidor (W. Geersen) behaalt de overwinning
in het Kampioenschap van Nederland 1958
en klopt Roland met Piet Strooper.

Theo Messidor wordt gehuldigd na zijn overwinning
in het Kampioenschap van Nederland.

Groot waren de successen in 1959 met 21 overwinningen, bijna steeds met Freek Eerenberg als stuurman. Op Mereveld werden gewonnen Merevelds Mijlrecord (in 2 heats voor Quicksilver S en Sorento, ondanks 60 meter startverlies in de eerste heat), de Grote Beneluxprijs, Merevelds Herfstkampioenschap (voor Double Six M) en de Revanche der Grote Prijzen.

Boven: Theo Messidor wint de Grote Beneluxprijs met
grote voorsprong. Mereveld, 27 september 1959.

Theo Messidor wint op Mereveld op 8 november 1959.

Op Duindigt was hij eerste in de Generaal Baron van Heemstra-beker en in de Nederland-België-match.
In Hilversum, naast het Kampioenschap Nederlandse Paarden, eerste in de Grote Prijs van de Gooi- en Eemlander en de Matadoren-prijs. Eervol tweede werd hij op Mereveld in de Gouden Zweep, waarin hij net geen 80 meter kon goedmaken op winnares Thea Cornelia met Guus Knijnenburg, en in het Kampioenschap van Nederland op Duindigt achter de wereldcrack Hairos II met Martin Vergay. In 1959 viel ook het eerste van slechts twee buitenlandse optredens van Theo. Met Geersen werd hij op Charlottenlund bij Kopenhagen vijfde in een afdeling van het Internationaal Kampioenschap. In de finale bleef hij ongeplaatst. Hij hield er wel een persoonlijk record van 1.18,4 aan over, maar het was toch een teleurstellende verrichting. Theo miste zijn stalmaatje Trudi Trothan. Als die er niet was, dan at hij slecht en zakten de prestaties.

(We hebben mooie beelden van het door Theo gewonnen Kampioenschap Nederlandse Paarden 1959. Click op onderstaande camera)




Ook als 8-jarige in 1960 was het seizoen weer briljant met 20 overwinningen. Op Duindigt ondermeer in het W.J. Jochems Memoriaal, de Generaal Baron van Heemstra-beker, de Grote KLM-prijs (deze laatste met M. Vergay) en in een Nederland-België-match. In het Kampioenschap van Nederland moest hij achter Hairos II weer met een tweede plaats genoegen nemen.

Hairos II gaat aan de kop in het Kampioenschap
van Nederland 1960 op Duindigt, met nog een
ronde te gaan. Achter hem Theo Messidor en
links met kap Quicksilver S. Achter Theo
loopt zijn stalmaatje Trudi Trothan en helemaal
achteraan Sammy Mars, die een fout had gemaakt.

(We hebben op deze website ook prachtige beelden van deze koers met Theo mooi in beeld achter Hairos II, uit een oude film, zonder geluid, in bezit van de familie Geersen, en van commentaar voorzien door Geersen's schoonzoon Harry van Ooyen, geïnterviewd door Hans Sinnige tijdens de Wolvega-meeting met het W.H. Geersen-Memoriaal 2009.)



(Nog mooiere beelden van Theo hebben we uit de film over het Kampioenschap Nederlandse Paarden 1960, een koers met slechts 4 deelnemers, waarin hij als de grote favoriet meteen de leiding neemt en onaangevochten wint. Bij de huldiging komt Theo nog te vallen en later zien we hem met de krans om op het stalterrein. Ook met commentaar van Harry van Ooyen.




Kampioen der Nederlandse Paarden
Op de Hilversumse drafbaan zegevierde Theo in 1960 naast het Kampioenschap Nederlandse Paarden in de Hoefslag Wisselbeker en de Matadoren-prijs. En op Mereveld won hij de Benelux-prijs en Merevelds 4 km.
Hij was dat jaar voor de derde opeenvolgende maal de meest winnende Nederlandse draver. Het jaar 1961 viel wat tegen, mede vanwege een vrij langdurige kreupelheid, al won hij wel weer het Kampioenschap Nederlandse Paarden (voor de vierde maal!), ditmaal voor Vrijdag. Maar in 1962 was hij weer bij de top met 18 zeges.

Van Theo Messidor hebben we alleen zwartwit foto's
gevonden en daarom is deze ingekleurd.
Hij wordt hier gereden door mej. Atie van Rijswijk
in een amatrice-koers.
Rechts loopt de bekende Sammy Mars.

Bij de club van Honderd
Zijn honderdste overwinning behaalde hij op 18 augustus 1962 in de Grote Prijs van de Gooi- en Eemlander in Hilversum. Hiermee was hij het eerste Nederlands gefokte paard dat deze mijlpaal bereikte.

Na zijn 100-ste zege stond er een overzicht van
Theo's carrière in de krant, met bovenstaande foto's.

Theo gaat gewoon door met winnen
Daarna won hij ook het Merevelds Herfstkampioenschap, evenals de Revanche der Grote Prijzen op dezelfde baan.

Trip naar de USA
De jaren begonnen inmiddels te tellen. Theo was over zijn top heen toen men een uitnodiging aannam om op 20 juli 1963 te starten op Roosevelt Raceway in New York in de International Trot. De met veel publiciteit omgeven trip werd een teleurstelling. Theo, die weer slecht had gegeten, werd na galop zevende en laatste. Winnaar was de geweldige Su Mac Lad, toen de Amerikaanse Standardbred met de hoogste winsom (ruim $ 600.000). Theo zou later dat jaar nog een keer zegevieren en daarmee zijn loopbaantotaal op 110 zeges brengen.

Theo Messidor wordt uitgeleide gedaan
op Schiphol bij zijn vertrek naar de USA.

Na zijn carrière
Oud is de moordend snelle vos met de grote vlamogen niet geworden. Hij stierf in mei 1967 op 15-jarige leeftijd en dat werd in de kranten prominent vermeld. Drie jaar na het beëindigen van zijn carrière was Theo nog steeds een bekende "Nederlander".

De pasfoto van Theo Messidor.

Koerscarrière Theo Messidor:

jaar	lft.	starts	1e	2e	3e	rec.		winsom
1954 1955 1956 1957 1958 1959 1960 1961 1962 1963 1964	2j. 3j. 4j. 5j. 6j. 7j. 8j. 9j. 10j. 11j. 12j.	4 6 12 14 19 34 32 14 48 17 4	4 5 10 10 14 21 20 6 18 2 0	0 0 0 3 1 7 7 3 12 1 0	0 0 1 0 1 2 3 3 2 4 0	1.27,8 1.26,4 1.24,5 1.21,6 1.20,2 1.18,4 1.19,4 1.20,3 1.18,6 1.20,7 1.22,3	Hfl. Hfl. Hfl. Hfl. Hfl. Hfl. Hfl. Hfl. Hfl. Hfl. Hfl.	2.975 3.000 10.425 14.000 25.025 38.600 34.775 10.100 25.750 3.325 0
totaal		204	110	34	21	1.18,4	Hfl.	168.250

Gewonnen topkoersen
H. van Wickevoort Crommelin Memoriaal 1957 (als 5-jarige)
Gouden Zweep 1957
Kampioenschap van Nederland 1958 (als 6-jarige)
Kampioenschap Nederlandse Paarden 1958, 1959, 1960, 1961