|
Drafbaan Nootdorp (bij Delft):
Hier is gekoerst van 1951 t/m 1953 en van 1957 t/m 1999. Totaal
ca. 46 jaren.
800m draverijen waren er van 1951 t/m 1953 en van 1957 t/m 1963.
baanrecord: 1951-1953 Meeske S 1.26.7b (monté) H. de Jong
14-10-1953
baanrecord: 1957-1999 Harvest Meadow 1.17.3a R. van Toor 4-1-1995
(Bovenstaande gegevens en onderstaande tekst zijn met toestemming
overgenomen uit het boek "Draf- en Renbanen in Nederland"
van Durk Minkema.)
Aanvankelijk, en dan spreken we over 1951, was de drafbaan Nootdorp
niet meer dan de trainingsbaan van Han Post (Stal Arctic) rondom
een paar voetbalvelden, gelegen ten westen van de Koningin Julianastraat.
De gemeente legde er in 1951 een sportpark aan met een grasbaan
van 500 meter lengte. Er werd tevens een restaurant van 50 meter
lengte met uitzicht op de baan neergezet. Later zou het diverse
uitbreidingen ondergaan en bekend worden als partycentrum Het Witte
Paard van Piet Vergeer. De feestelijke opening van de baan vond
plaats op 30 juni 1951 met draverijen over de lange baan en over
800 meter, georganiseerd door de eind 1950 opgerichte Nootdorpse
Harddraverij- en Ren-Vereniging. Al in het begin van 1952 werd de
grasbaan omgezet in een sintelbaan en verscheen een nieuw rond totalisatorgebouw,
ten zuiden van het restaurant. Na 1953 lag het drafgebeuren enige
jaren stil om de baan te vergroten. De werkzaamheden daartoe namen
pas in het begin van 1956 een aanvang, waarbij de zuidelijke kant
van de baan werd uitgelegd tot aan de Kerkweg en zo 740 meter lang
werd. De nieuwe, vergrote baan werd op 8 mei 1957 in gebruik genomen.
Het ronde totalisatorgebouw was nu verplaatst naar de andere kant
van het restaurant, naast de ingang.
Het restaurant "Het Witte Paard" bevond zich
op de eerste verdieping van het grote gebouw.
Beneden waren enkele bars.
De rechterstoel steek uit het gebouw.
Links het ronde totalisatorgebouw.
Daartussen was de ingang.
Midden in het dorp bevond zich
de knusse drafbaan van Nootdorp.
Het publiek kon de paarden bijna aanraken.
De drafbaan Nootdorp ontwikkelde zich voorspoedig. De trainer Nol
Heskes had zijn entrainement vlakbij de baan en eind 1961 vestigde
ook de trainer-pikeur Guus Knijnenburg zich in Nootdorp. Een hoogtepunt
was het bezoek van koningin Juliana aan Nootdorp op 5 mei 1965,
waarbij op de baan een demonstratie van de ontwikkeling van de drafsport
vanaf de 16de eeuw werd gegeven. Al in 1967 werd de baan van een
verlichting voorzien zodat voortaan ook avondkoersen op Nootdorp
mogelijk waren. Baan en stalterrein werden voortdurend gemoderniseerd.
Het ronde totalisatorgebouw maakte in 1969 plaats voor een gebouw
met 56 toto-loketten, dat in 1972 werd omgebouwd tot een overdekte
en verwarmde totohal. In 1975 verscheen een inspanstal op het stalterrein
en eind 1986 werd een nieuwe rechterstoel op het middenterrein gebouwd.
Nootdorp koerste in de wintermaanden steevast op de woensdagmiddag
en er werden diverse aantrekkelijke nummers verreden, zoals de populaire
draverij om de Zilveren Zweep.
Goed toeven langs de baan,
in een winters zonnetje.
(foto Wim Huybers)
Bij slecht weer kon je ook vanuit de tribune
de koersen goed volgen.
(foto Wim Huybers)
Sfeerbeeld van een avondkoers.
Nootdorp was de winterbaan van Den Haag
en omstreken. Als Duindigt van half november
tot half maart zijn poorten sloot,
nam Nootdorp het stokje over.
(foto Wim Huybers)
Er was altijd veel publiek in Nootdorp.
(foto Wim Huybers)
Aan het einde van de 20ste eeuw sloeg de uitbreidingsdrift
in Nootdorp toe, mede onder druk van de met ruimtegebrek kampende
gemeente Den Haag. Het voormalige vliegveld Ypenburg ten westen
van Nootdorp werd bestemd voor woningbouw en het Sportpark Nootdorp
kreeg naast woningbouw de bestemming van winkelcentrum. De Harddraverij-
en Ren-Vereniging Nootdorp kreeg als schadeloosstelling voor de
vroegtijdige beëindiging van het pachtcontract een afkoopsom van
1,3 miljoen gulden van de gemeente en op 18 augustus 1999 vond de
laatste drafmeeting op Nootdorp plaats. Korte tijd later viel ook
het entrainement van Bert Post (voorheen Guus Knijnenburg) aan de
's-Gravenweg aan de uitbreiding ten offer.
Anno 2004 heeft de tramlijn 15 van het Centraal Station in Den Haag,
die via Ypenburg naar Nootdorp loopt, haar eindstation op de voormalige
drafbaan. En de uitspanning Het Witte Paard is in oktober 2002 verplaatst
naar de nieuwbouw aan de Gildeweg 1, vlakbij de A12. Op de locatie
van de vroegere drafbaan herinneren de straatnamen Zilveren Zweep,
Drafbaan, Renbaan, Lange Baan, Korte Baan, Sulky, Koers, Galop en
Paradeplein aan een glorieus verleden.
Tot zover de tekst uit het boek van Durk Minkema.
Maquette van het winkelcentrum, dat
op de plaats van het middenterrein
van de drafbaan Nootdorp is gekomen.
Het voetgangersgedeelte ligt min of meer op de
plek van de drafbaan, met daaromheen woningen.
(click op het plaatje, dan hoort u een
reclameboodschap voor Drafcentrum Nootdorp,
uitgezonden op verschillende radiozenders
in de regio Den Haag in 1986.)
|
